Po dwóch opuszczonych rundach VKV PA nie mogłem się doczekać wyprawy na Černecký vrch. W sierpniu pokrzyżowała mi plany choroba, a we wrześniu ulewne deszcze, które spowodowały powodzie, zwłaszcza w Czechach. Również okolice Černeckého vrchu borykały się wówczas z wodą. Nawet Draho OM3CQF nie dotarł na Žalostinú.
Jednak październikowe prognozy pogody były znacznie korzystniejsze: inwersja temperatury z silniejszym wiatrem. To najwyraźniej zmotywowało również modelarzy lotniczych, którzy zebrali się około stu metrów dalej. Chwilę po ich przybyciu w powietrzu unosił się już samolot.
Dočítate sa:
Wideo: model samolotu nad wzgórzem Černecký
WSKAZÓWKA: F5LEN – prognozy propagacji na VKV
Taka jesienna pogoda sprzyja również warunkom propagacji na pasmie VHF. Strona internetowa F5LEN oferuje narzędzia i wykresy, które pomagają radioamatorom lepiej zrozumieć dynamikę rozprzestrzeniania się fal radiowych oraz przewidzieć, kiedy i gdzie będą panowały najlepsze warunki do nawiązywania łączności.
Sytuacja wskazywała, że rano rozprzestrzenianie się fal w kierunku południowym i północnym powinno ulec poprawie. Później miało się pogorszyć.
Ostatnia runda słowackich zawodów VKV PA
Poranny wyjazd nie obył się bez skrobania lodu z samochodu. Po drodze temperatura się wahała, ale wydawało się, że wraz z pokonywanymi metrami rośnie. Na wzgórzu Černecký termometr wskazywał 5,5°C o wpół do dziewiątej. Rękawice robocze jednak się przydały! Wiał silny wiatr, więc temperatura odczuwalna była niższa. Całą konfigurację udało mi się jednak przygotować w niecałą godzinę.
Na szczęście włączyłem komputer z wyprzedzeniem. On również przeszedł aktualizację do systemu Windows 10 i podczas uruchamiania postanowił dokończyć aktualizacje. Na szczęście nie trwało to dłużej niż kilka minut. Jeszcze raz wyskoczyłem z samochodu, żeby lekko obrócić antenę, aby wskazanie na rotatorze zgadzało się z rzeczywistym azymutem. Trochę rozejrzałem się po paśmie. Znalazłem też jedną stację E7, kierując się o 90° w inną stronę. Potwierdza to, że warunki propagacji są ponadprzeciętne.
Zaczynam od wywołania w kierunku północno-zachodnim z powodu zaplanowanego łączu z SP3KEY. Wywołuje mnie jednak wiele stacji z innych kierunków. Sygnał z JO71 na razie nie dochodzi, ale potem się pojawia. Dla mnie to cenny mnożnik. Obrót w tym kierunku przynosi również kolejne łączności z tego kierunku, takie jak OK1HMP czy OK1JPP. Niektóre sygnały są trudne do zinterpretowania. Nie dlatego, że są słabe. Pojawiają się silne zakłócenia. Później wspomina o nich również Draho OM3CQF. Na szczęście miało to miejsce tylko na początku pracy nadajnika VKV, a potem już nie zauważyłem tych zakłóceń.
Po ponad 20 minutach postanawiam zmienić pasmo. Podczas łączności ze stacją OK słyszę DB7MM/p. Natychmiast próbuję wywołać kilka kHz niżej i rzeczywiście po chwili pojawia się sygnał z JN59. Zaraz po nim wywołuje również DM1DF. Chociaż próbowałem nawiązać łączność z kilkoma stacjami DL, w dzienniku znalazły się tylko te dwie.
Zaskakująca jest również nieobecność stacji włoskich. Nie miałem pojęcia, że pogoda w tamtych stronach powoduje powodzie. To prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego wiele stacji z Włoch nie było na paśmie.
Również zaskakująca, ale miła, jest aktywność ze Bośni i Hercegowiny. Zanotowałem aż osiem stacji. Udało mi się też nawiązać łączność z Frantą OK7WA, który dysponuje mocą zaledwie 3 W.
Na początku ostatniej godziny przez kilka minut rozmawiałem z Mikim OM3WKX na temat anten. On również nadaje z przenośnej stacji z podobnymi antenami, więc omówiliśmy kilka szczegółów. Przeszukiwanie pasma się opłaca – znajduję na przykład E77P. Pomocny jest również KST4Contest autorstwa DO5AMF, który stara się rejestrować częstotliwości stacji. Dzięki temu mogę szybko „sprawdzić”, czy dana stacja jest słyszalna. Można też polegać na SN9W. Podają oni lokator JO90.
Mapa kwadratów lokatorowych w paśmie VHF PA
Ponownie próbuję nawoływać i pojawia się kilka stacji OK. Setnym połączeniem jest OK1DPO. W sygnałach widać silne wahania mocy. Z OK7SE walczymy o połączenie przez dłuższą chwilę. Największa walka toczyła się o połączenie z OK1JEH/P. Na koniec próbuję skierować się na północny wschód i nawiązać kontakt ze stacjami z tego kierunku poprzez czat KST, ale najwyraźniej już zakończyli działalność. Zaskakuje mnie OM2JK z innego kierunku, który jednocześnie wypełnia lukę na mapie – JN87.
Łącznie 115 łączności daje 438 punktów, co stanowi średnią 3,8 punktu na QSO. Przy 26 kwadratach lokatorowych daje to 11 388 punktów. W sumie za cały rok zbliżyłem się do granicy 100 tysięcy punktów. Jeszcze jej nie osiągnąłem. Być może w przyszłym sezonie! Nie mogę się doczekać kolejnych łączności!
