VKVPA ponownie z tego samego miejsca co w marcowej rundzie, czyli spod Štrbského Plesa, KN09AC. Tym razem jednak z anteną 4x5el.DK7ZB typu yagi i sprzętem Kenwood TS-2000.
Pogoda w Tatrach była idealna – stosunkowo przyjemne 12°C, słonecznie i lekki wiatr. Śnieg utrzymywał się już tylko w górach, na parkingu nie było po nim śladu. Większość odwiedzających Tatry kierowała się w inne miejsca, a w ciągu dnia tylko kilku przechodniów zatrzymało się, by podziwiać widoki z tego miejsca.
Dočítate sa:
WSKAZÓWKA: mocowanie kabli koncentrycznych
Do zamocowania kabli koncentrycznych oraz sumatora użyliśmy taśm narciarskich. Wydaje mi się to bardziej praktyczne niż zużywanie taśmy izolacyjnej, która ponadto w niskiej temperaturze ma tendencję do rozrywania się.
Przygotowania do konkursu
Pomocną dłoń przy montażu anten wyciągnął Jano OM0AJ (wcześniej OM0AAJ). Ze względu na ograniczoną przestrzeń kotwienie było trudniejsze. Jedno mocowanie znajdowało się na bagażniku dachowym samochodu, drugie wokół pnia młodej świerki. Drugą antenę, 8-elementową yagi DK7ZB, ze względu na miejsce ustawiliśmy po drugiej stronie samochodu, jak zwykle. Zbudowaliśmy ją jednak na próżno, ponieważ nie nawiązałem przez nią ani jednego połączenia, ale to już wyprzedzam fakty.
Przywiozłem trzy urządzenia: Kenwood TR-751E, R2CW i Kenwood TS-2000. Właśnie ten ostatni transceiver był główną zmianą i z zainteresowaniem go przetestowałem.
Przebieg VKVPA
Podczas ostatniej akcji z tej lokalizacji zarejestrowałem 30 łączności. Nie przeszkadza mi to, że zaczynam kilka minut po rozpoczęciu VKVPA. Szybko ustawiam modulację na TS-2000 i moc na 70 W. Brakuje mi bowiem zasilacza 13,8 V / 20 A. Dysponuję zasilaczem o natężeniu prądu ok. 15 A, stąd ta rezerwa.
W domu pozostał jednak kontroler rotatora, więc anteny trzeba obracać ręcznie, metodą „wyskocz z samochodu, obróć na oko i według sygnału z głośnika”. Jednak dzięki temu, że anteny mają większy zysk, a także dzięki temu, że z wyprzedzeniem zapowiedziałem swoją aktywność, łączności przybywa stosunkowo szybko. W ciągu pierwszej godziny jest ich 29.
TS-2000 ma niższą czułość niż inne urządzenia. Większość sygnałów jest bardzo słaba (mimo że mam włączony wewnętrzny przedwzmacniacz). Nawet sygnały słabe „na ucho” często udaje się nawiązać już przy pierwszym wywołaniu.
Tym razem udają się również łączności ze stacjami ze wschodniej Słowacji: OM8ABC, OM0AB, OM8OM, OM8ARG, OM3WAK, OM8DD oraz OM0XA. Rudo OM8ARG miał doskonały sygnał.
W drugiej godzinie nawiązuję 21 łączności. Nie staram się skupiać na stacjach z multiplikatorami. Wiem, że dla większości uczestników VKVPA KN09 jest stosunkowo rzadkim znakiem i staram się nadać go jak największej liczbie zainteresowanych stacji.
W ostatniej godzinie przybywa wprawdzie tylko 14 łączności, ale z pomocą czatu KST staram się znaleźć również stacje z mnożnikami, na przykład HG1DRD (JN86), OE6END (JN77), 9A1W (JN75), HA5OO (JN97), HA4FB (JN96), OK1KMP (JO70).
Na koniec mam 63 łączności. Średnia odległość na jedno połączenie wynosi 233 kilometry. Oznacza to stosunkowo wysoką liczbę punktów – aż 255 punktów przy 19 mnożnikach: JN69, JN75, JN76, JN77, JN79, JN85, JN86, JN88, JN89, JN95, JN96, JN97, JN98, JN99, JO70, KN05, KN08, KN09 i KN17 daje 4845 punktów. Najwięcej wśród nich jest stacji słowackich (24), czeskich i morawskich (21). Mam nadzieję, że główny cel został osiągnięty – przyznanie im mnożnika KN09. Kilka stacji jeszcze usłyszałem, ale nie udało mi się nawiązać łączności.
Podsumowanie
Różnica 12 dBd między anteną a układem o zysku 14,5 dBd jest znaczna. Liczba łączności w porównaniu z rundą marcową wzrosła ponad dwukrotnie, a liczba lokatorów również jest wyższa. Gdybyśmy skupili się na multiplikatorach, wynik mógłby być jeszcze lepszy. Być może znajdzie się ktoś, kto będzie regularnie umieszczał KN09 na mapie VKVPA.