Antena typu Beverage to specjalna antena odbiorcza, przeznaczona przede wszystkim do dolnych pasm krótkofalowych. Podczas konkursu CQ WPX zespół OM0A wykorzystywał antenę typu Beverage na paśmie 80 m, skierowaną w kierunku północno-zachodnim. W niedzielę rano miałem okazję pracować na paśmie 80 m i korzyści płynące z zastosowania anteny typu Beverage były znaczące. W czym?
W naszej lokalizacji poziom zakłóceń przemysłowych nie jest wysoki, jednak antena typu beverage znacznie zredukowała zakłócenia ze stacji europejskich, dzięki czemu stacje amerykańskie stały się łatwo odczytywalne, mimo że według S-metru sygnał nie uległ wzmocnieniu. Znacznie zmniejszyły się również zakłócenia pochodzące ze stacji z tego kierunku (zwłaszcza z DL). Korzyści wynikające z zastosowania anteny typu „beverage” w porównaniu z anteną typu inv.V były zauważalne dopiero w przypadku stacji z PA i G. Szczególnie widoczne były one w segmencie UE, gdzie nawiązanie łączności z niektórymi stacjami amerykańskimi byłoby bardzo trudne. Jak więc wykonać antenę typu „beverage”?
Antena typu „beverage” na 80 m
Lista materiałów: dwa kołki uziemiające (1,5 m), drut sztywny o długości 180 m, co najmniej osiem podpór o wysokości 2 m wykonanych z drewna lub innego materiału izolacyjnego, transformator 9:1 oraz rezystor bezindukcyjny 470 omów/2 W.
Z powyższego wynika, że antena typu Beverage ma znaczne wymiary (długość). To właśnie te wymiary określają szerokość wiązki promieniowania oraz kąt pionowy, pod którym antena odbiera sygnał. Krótsza antena ma mniejszy zysk i szerszą wiązkę promieniowania.
Transformator 9:1 jest kluczowym elementem. Zdobycie dwuotworowych rdzeni Amidon BN 73-202 nie było łatwe, ale z całą pewnością mogę polecić ten transformator według projektu W8JI. W naszej wersji dodano jeszcze filtr pasmowy i przedwzmacniacz.
Znaczną część pracy stanowiło wzniesienie drewnianych podpór. Ponieważ pod koniec marca ziemia jest jeszcze zamarznięta, każdą z nich przymocowaliśmy krótkimi linkami. Lepiej jest wykonać żelazne elementy, które wbija się w ziemię, a następnie osadza się w nich podpory. Mogą to być na przykład rurki o odpowiedniej średnicy lub kątowniki z uchwytami.
Kołki uziemiające wbiłem w ziemię jeszcze jesienią. Połączenie między kołkiem a anteną wykonano za pomocą taśmy SK.
Przewód antenowy musi być wystarczająco wytrzymały, aby wytrzymać wymagane naprężenie. Antena nie powinna mieć dużych zwisów między podporami, dlatego konieczne jest napięcie przewodu. Cieńszy przewód nie wytrzyma takiego naprężenia.
