Szukając nietypowych rozwiązań w ramach CQ WW, wraz z Oliverem OM0ARX (MW0JRX) zauważyliśmy, że większość operatorów wielokrotnie startuje w tej samej kategorii. Nas natomiast pociąga odkrywanie i wypróbowywanie nowych rzeczy. Co więc wymyśliliśmy?
Dwóch operatorów to nie jest zespół, który nie ma szans w tym światowym konkursie. Szukaliśmy więc alternatywy, która pozwoliłaby nam obu nadawać. Rozwiązaniem są dwie kategorie jednopasmowe. Pozostało jednak rozwiązać kwestię – które? Zebraliśmy się razem i w rezultacie zdecydowaliśmy się na OM0A (op.OM0AAO) SOSB 80 m LP Ass. oraz OM0ARX SOSB 40 m LP Ass.
Wiadomo, że CQ WW Contest tworzy własne warunki propagacji. Tuż przed konkursem na Słońcu doszło do potężnej erupcji, w wyniku której panowały doskonałe warunki propagacji na 10 m (wszyscy, którzy brali udział w konkursie, z pewnością to potwierdzą), jednak pasmo 80 m charakteryzowało się wahaniami i zanikami sygnału….
To dziwne uczucie – słyszeć na częstotliwości stacje nawiązujące łączność ze stacją, z którą w normalnych warunkach nie byłoby problemu się skontaktować – ale jej nie słyszeć! Paradoks pustego pasma: trzy czwarte godziny nieprzerwanych wywołań CQ na 3799 kHz… Najliczniej reprezentowane kraje: 65x DL, 50x SP, 40x OK. Z OM odezwało się 8 stacji. Chociaż wartość punktowa tych łączności wynosi zero, to jednak słyszeć przyjaciół na paśmie jest zawsze, zawsze przyjemne…
Podczas zawodów zajmowałem się również obowiązkami służbowymi, co odbiło się na moim zmęczeniu drugiej nocy. Bez kilku przerw po prostu nie dało się tego ogarnąć.
OM0A CQ WW SSB 2014 Szybkość łączności na 80 m
Końcówka zawodów pokazała już lepszą stronę pasma 80 m – lepszy wskaźnik QSO, lepsze samopoczucie. W logu mam 531 QSO (6 powtórzeń), 54 kraje i 9 stref. Mnożników jest żałośnie mało.